Forgiveness of Blood
Nik is een energieke, 17-jarige jongen in het laatste jaar van zijn middelbare school in Noord-Albanië. Hij is verliefd op een meisje uit zijn klas en hij heeft plannen om later een internet café te openen in het dorp. Zijn zusje, Rudina, is een slim en volwassen meisje van 15, die graag naar de universiteit wil. Wanneer een conflict over een stuk land er toe leidt dat hun vader Mark beschuldigd wordt van moord, raken de familieleden betrokken bij bloedwraak. De regels van de Kanun, een eeuwenoud Albanees wetboek, verplichten Nik, zijn broertje en de andere mannelijke gezinsleden tot een huisarrest. Hierdoor is Rudina genoodzaakt te stoppen met school en het werk van haar vader over te nemen om zo voor het gezin te kunnen zorgen. Terwijl Rudina floreert in haar nieuwe verantwoordelijkheden, drijven Niks woede en frustratie over zijn afzondering hem zover dat hij de vete wil proberen te eindigen. Ook al zou dit zijn leven kunnen kosten…

Vanaf 5 januari draait de film van regisseur Joshua Marston (Maria Full of Grace, New York l love you, Six Feet Under) in de bioscoop. De film draait onder andere in het Rialto in Amsterdam, Filmhuis in Den Haag en ‘t Hoog in Utrecht.

Het is eindelijk zover: ter ere van de 100ste projectreis van Mara en 15 jaar Mara
Amsterdam organiseren we op vrijdag 10 februari 2012 een benefietdiner. Dit diner
vullen we aan met: een interessante lezing van dr. C.W.C. Reijnen, een terugblik
op projectreizen, en een muziekband die speciaal voor deze avond muziek heeft
ingestudeerd.

Programma
18.30 uur: ontvangst
19.00 uur: lezing
19.30 uur: aanvang diner

De kosten voor dit diner bedragen €25 inclusief voorgerecht, hoofdgerecht, koffie
of thee en 3 drankjes. Dit bedrag wordt besteed voor de kosten van het diner en de
locatie. Daarnaast kunt u tijdens het diner vrijblijvend een bijdrage leveren aan Mara
Amsterdam.

RSVP door een e-mail te sturen naar penningmeester@amsterdam.stichtingmara.nl.
Hierin kunt u naam en het aantal personen vermelden. Het bedrag a €25 per persoon
maakt u voor 30 januari over naar: ……. Vervolgens ontvangt u een bevestiging per e-
mail. Voor vragen kunt u bellen naar: 0651995753.

Hopelijk tot 10 februari!

Stichting Mara Amsterdam

Replay Café
Singel 461
Amsterdam

www.youtube.com/watch?v=3Upm_JbfXFI

Macedonië en Bosnië & Herzegovina, 2 – 17 augustus 2011

Mieke van Berkel en Javad van Landewijk en Anouk Fischer

Na de 98^e projectreis met bestemming Albanië en Kosovo, vertrok Mara voor de tweede keer dit jaar naar de Balkan. Dinsdag 2 augustus vertrokken drie bestuursleden in alle vroegte richting Macedonië. Na een prachtige, maar lange, reis van ruim 2200 km kwamen we aan in Negotino, Macedonië. Direct stond de eerste donatie op het programma. Hiernaast hebben we een bezoek gebracht aan de hoofdstad van Bosnië & Herzegovina, Sarajevo.

Macedonië

In Negotino wachtte Lolita Ristova van Union of NGO Babylon ons op. De eerste en grootste donatie van Stichting Mara is naar vier Babylon jeugdcentra gegaan. Omdat het hoofdkwartier van de bij elkaar aangesloten NGO’s in Negotino is, is vanuit daar de donatie geregeld. Lolita had al het materiaal al voor ons ingekocht. Mara heeft heel nuttige en broodnodige materialen  gekocht voor de vier jeugdcentra, in Negotino, Sveti Nikole, Kumanovo en Kavadarci. Deze Babyloncentra fungeren als ontmoetingsplekken voor jongeren. In een centrum komt de jeugd bijeen voor verschillende activiteiten. Daarnaast organiseren de jeugdcentra workshops waar de jongeren ervaringen kunnen opdoen die goed van pas komen in hun toekomst. We hebben samen met Lolita en veel andere medewerkers de verschillende Babylon jeugdcentra gezien in Negotino. Ook hebben we twee Babylon centra bezocht, het was heel inspirerend te praten met de tieners die daar komen. Bij het Babylon centrum in Negotino hebben we een uitwisseling gedaan. De aanwezig scholieren hebben ons hun ideeën over onderwijs goed uiteen kunnen zetten.

De donatie aan het Babyloncentrum in Kumanovo is mogelijk gemaakt door mevrouw Polak uit Amsterdam. Zij heeft samen met haar vriendinnen ter ere van haar verjaardag veel geld bijeengebracht, wat na overleg is gegaan naar dit Babyloncentrum. Wij en ook de medewerkers van Babylon zijn haar en haar vriendinnen hier heel dankbaar voor.

Na Negotino volgde een weekend in Ohrid. Ohrid ligt aan het prachtige meer van Ohrid, een van de oudste en diepste meren van Europa. Hier hebben we kort kunnen rusten en Dragan Zdraveski ontmoet. Dragan is de neef van Vlado Veljanovski, een sportjournalist afkomstig uit Macedonië en woonachtig in Nederland. Voor vertrek hadden we een gesprek met Vlado over de mogelijkheden tot samenwerking tussen Mara en zijn stichting, VlaDobro. Dragan heeft ons veel van de stad laten zien, en ook hebben we een aantal scholen bezocht waar Mara mogelijk in de toekomst iets voor zou kunnen betekenen. Op zondagavond hadden we afgesproken met Kristjan Shambar, die werkzaam is voor de Balkan Children & Youth Foundation. Het gesprek was erg inspirerend en we hopen dat er samenwerkingsplannen voor de toekomst liggen.

Op naar Skopje, wat een hele leuke stad is. Wij hadden allereerst een afspraak met Suzan Ahmet en Gordana Klimoska van humanitaire organisatie MIR. Deze organisatie doet fantastische dingen voor de Roma kinderen in de Romawijk Topana. Het centrum zorgt onder andere ervoor dat kinderen worden geregistreerd, naar school gaan en niet de straat op gaan en verzorgt naschoolse opvang waarbij de kinderen allerlei vaardigheden worden aangeleerd. Het centrum kampte echter met een groot gebrek aan materialen. Daarom heeft Mara besloten ter plekke twee computers te doneren en schoolmaterialen voor een heel schooljaar. Wat een blijdschap van de organisatie en de kinderen! De leiding van het centrum was erg ontroerd en vind het indrukkwekkend dat zoveel mensen (onze donateurs) zich bekommeren om de jongeren op de Balkan

Hiernaast hebben we Antoaneta van Mladiinfo ontmoet. Het doel van deze ontmoeting was om te zien hoe het met Mladiinfo gaat, nadat we anderhalf jaar geleden een computer doneerde. Mladiinfo, een internetportal voor jongeren die in het buitenland willen studeren of stagelopen, is enorm gegroeid (90.000 website bezoekers per dag) en is verhuisd van een klein kantoortje naar een de universiteit van Skopje, waardoor nog meer jongeren de weg naar het buitenlands avontuur kunnen vinden.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan het kantoor van CreACTive. Dit kantoor is eveneens een centrum voor cultuur. Een plek voor jongeren om te komen en te relaxen, maar ook om boeken te lezen en deze  uit te wisselen, gebruik te maken van internet en kunst te bekijken wat aan de muren hangt. De jongens die CreACTive hebben opgericht zijn heel gemotiveerd en hebben vernieuwende ideeën en plannen.

De laatste ochtend in Skopje bestond uit het brengen van de twee computers en schoolmateriaal naar het centrum van MIR. Het was heel bijzonder om te zien hoe blij de medewerkers en de kinderen waren.  Helaas moesten we daarna afscheid nemen, maar de volgende bestemming was Sarajevo!

Bosnië & Herzegovina

Na de succesvolle donatie bij MIR, was het tijd om Macedonië te verlaten en richting Sarajevo te rijden. We dachten in één dag van Skopje naar Sarajevo te rijden, maar hebben daar, dankzij enorme files, bijna twee dagen over gedaan. Dat is iets wat we wel geleerd hebben: niets gaat volgens plan op de Balkan. Het bezoek aan Bosnië & Herzegovina (hierna Bosnië genoemd) stond voornamelijk in het teken van het vergroten van ons netwerk en nieuwe projecten te vinden waar Mara mogelijk in de toekomst aan bij kan dragen. In Bosnië is op het gebied van educatie heel veel te doen voor een stichting zoals Mara, maar projecten zijn niet gemakkelijk te vinden.

Aangekomen in het bruisende Sarajevo, met de koffers nog in de hand, hadden we een ontmoeting met Sabina Pstrocki van IMIC. Sabina vertelde dat IMIC een appartement in het kantoor heeft, waar we voor een bescheiden prijsje konden verblijven. Een geluk bij een ongeluk, want door de vertraging hadden we nog geen tijd gehad om een slaapplaats te vinden. IMIC is een multicultureel en –religieus centrum dat een platform biedt voor het interreligieuze dialoog en promoot democratisering en re-integratie van het land en de bevolking. Het was een verkennend gesprek en we hopen op een samenwerking voor de toekomst.

De tweede dag in Sarajevo hadden we vier afspraken. Om 08.30 uur hadden we afgesproken met Valerie Hopkins van WM Bosnia projects. Deze Amerikaanse stichting biedt Amerikaanse jongeren de kans het verschil te maken in Bosnië door vrijwilligerswerk te doen. Valerie had vele tips en stuurt ons enkele projecten door waar Mara in de toekomst mogelijk iets voor kan betekenen.

Vervolgens hadden we een afspraak met Education Builds. Deze stichting verstrekt studiebeurzen aan jongeren die hun ouders hebben verloren in de oorlog van ’92-’95. Verder heeft deze stichting een jeugdcentrum, doneert zij materialen aan kinderen, worden er zomerkampen georganiseerd en krijgen de studenten morele ondersteuning door middel van allerlei workshops. Deze stichting heeft een enorm netwerk door heel Bosnië, waardoor zij Mara gemakkelijk aan nieuwe projecten kan helpen.

De derde afspraak van de dag was met Ivanka en Gerton van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking Europa (OVSE), afdeling Diversiteit en Integratie in scholen. De OVSE is een grote internationale organisatie met wederom een groot netwerk in Bosnië. In Bosnië zijn scholen etnisch gescheiden en is het lesmateriaal vaak niet zonder vooroordelen. De OVSE promoot diversiteit en tolerantie in scholen om discriminatie tegen te gaan en te bouwen aan een gezamenlijk toekomst. Omdat de OVSE nauw samenwerkt met scholen, maar geen donor is, kan Mara deze scholen voorzien van de benodigde materialen.

De laatste afspraak van de dag, en tegelijkertijd ook van de reis, was met Sarajevo Open Center. Dit is een organisatie die zich inzet voor verspreiding van cultuur in Bosnië. Dit doet zij door het organiseren van filmfestivals. De samenwerking met Sarajevo Open Center zal gericht zijn op het uitwisselen van films en documentaires zodat we deze in Nederland kunnen vertonen.

Na een korte sightseeing, met onder andere een bezoek aan de tunnel die het leven van duizenden mensen uit Sarajevo heeft gered in de oorlog van ’92-’95, was het tijd om terug te keren naar Amsterdam. We kunnen terugkijken op een bijzonder mooie, maar bovenal op een zeer succesvolle en nuttige projectreis. Dankzij de vrienden van Mara hebben we in totaal vier jeugdcentra en een centrum voor Roma kinderen kunnen voorzien van de nodige materialen waardoor zij in staat zijn het goede werk voort te zetten! Daarnaast hebben we veel nieuwe contacten opgedaan, waardoor we veel nieuwe projecten in toekomst kunnen ondersteunen.

Kijk op www.facebook.com/marafoundationamsterdam voor meer foto’s en een filmpje ons avontuur.

Met dank aan:

• De vrienden van Stichting MARA Amsterdam
• Mevrouw C. Polak en vriendinnen
• A.S.C./A.V.S.V.
• L.A.N.X.
• Lolita Ristova van Union of NGO Babylon

Albanië, Kosovo en Servië, 12-26 februari 2011

Raymond Groot, Britt van Klaveren en Sophia Teule

De eerste projectreis van 2011 ging naar Albanië, Kosovo en Servië. Enthousiast vertrokken wij, drie verse bestuursleden, in de vroege zaterdagochtend van 12 februari richting de Balkan. Na een mooie, maar heel lange reis kwamen we aan in Albanië, waar we onze eerste projecten en afspraken hadden. In Kosovo en Servië hadden we de tweede week verschillende afspraken met potentiële projecten en hebben we gekeken hoe het met voorgaande gesteunde projecten gaat.

Albanië

Na ruim twee en een halve dag rijden kwamen we eindelijk aan in Tirana, de hoofdstad van Albanië, waar we terecht kwamen in een cirkel van verkeersopstoppingen, waar politieagenten hun status niet waar kregen en bij elk fluitsignaal hun leven waagden op de volle rotondes en kruisingen.

De eerste dag ging meteen om de donatie die was gepland voor een basisschool in de plaats Dajc, in de regio Shkoder, in het noorden van Albanië. Daar zijn afgelopen winter meerdere overstromingen geweest die veel schade hebben aangericht. Zo ook aan de basisschool in Dajc. De school heeft weken blank gestaan (tot twee meter hoog) waardoor alle schoolspullen zijn vernietigd. Dinsdag 15 februari hebben we, samen met Caritas Albanië, waar Stichting Mara Amsterdam vaker mee samenwerkt, een bezoek aan de school gebracht. Daar ontmoetten we ook de burgemeester en de dominee van Dajc. Onder het genot van door de dominee zelfgemaakte limoncello bespraken we de problemen van de door overstromingen getroffen regio. De school (wel al opgeknapt door een Zwitsers bedrijf gespecialiseerd in waterschade) was op tafels en stoelen na leeg. De kinderen die er waren zaten door de kou met jassen aan en hier en daar lagen nog wat schriften met waterschade, onmogelijk nog te gebruiken. Op de vraag of de school de komende winter een plan heeft om waterschade tegen te gaan werd ons verteld dat ze zullen bidden en hopen dat de mensen beter opletten waar ze hun afval laten. Volgens hen is los slingerend afval voornamelijk het probleem, terwijl de overstromingen in dat gebied van Albanië helaas om geografische redenen gebeuren. Om wat we gezien hebben en hebben besproken met de betrokkenen besloten we alle basismaterialen aan de school te doneren. Met hulp van Caritas Albanië hebben we de volgende dag in Tirana de spullen voor deze donatie gekocht. Schriftjes, mappen, pennen, (kleur)potloden, stiften, etuitjes en meer basisspullen. Voor de kleintjes speelgoed en voor in de pauze twee volleyballen en een voetbal. Een ander deel van de donatie bestond uit leesboeken voor elke klas/niveau en drie boekenkasten om ze in kwijt te kunnen. Met onze volgeladen bus reden we donderdag 17 februari weer naar de school in Dajc, waar we gingen doneren. Helaas waren we een beetje te laat; de school ging bijna dicht. Hierdoor hebben we veel spullen in dozen moeten achterlaten. Dat vonden wij jammer, want we hadden graag alles goed georganiseerd achter willen laten. Gelukkig waren de kinderen blij dat wij met nieuwe spullen waren langsgekomen en zijn wij blij dat Caritas Albanië ons op de hoogte zal houden van deze school in Dajc.

Naast de donatie hadden we ook een uitwisseling georganiseerd met deze school en een school uit Nederland. Wij vroegen jongeren rond de 15 jaar twee tekeningen te maken: één waarop ze uitbeelden wat ze later willen worden, en één waarop ze uitbeelden wat ze denken dat ze zullen worden. Hiermee hoopten wij inzicht te krijgen in hoe jongeren over hun toekomst denken. Het was leuk te kunnen zien dat de Albanese jongeren vrij positief zijn over hun toekomst en de meesten het onderwijs in willen.

De dag na de donatie hadden we een afspraak met een andere organisatie uit Tirana. Zij willen graag dat wij meedoen aan een groots, meerjarig en vooral kostbaar project dat gericht is op mentality change op scholen en in dorpen, waar oude (school)-tradities moeilijk veranderen, wat eigenlijk wel zou moeten gebeuren. Ondanks dat dit project volgens ons zeer belangrijk is,  hebben  we besloten op een nader te bepalen manier met ze samen te werken, omdat een financiële donatie te ver van de doelstellingen van Stichting Mara Amsterdam af staat.

Zaterdag 19 februari hadden we onze laatste afspraak in Tirana, dit keer met de twee oprichters van Youth in Free Initiative, Rifat Demalija en Lavdrim Shehu. Met hen gingen we spullen kopen voor onze volgende donatie:  zeven computers, een muziekinstallatie, een voetbaltafel en een pingpongtafel voor het jeugdcentrum van YFI in Kukës. Het jeugdcentrum kon dit goed gebruiken, omdat er in de arme regio Kukës na school niets te doen is voor jongeren. YFI speelt daar op in; ze organiseren verschillende activiteiten waar veel jongeren op af komen. Na de aankopen lieten we Tirana achter ons. We gingen op weg naar het noorden, naar Kukës waar we de volgende dag alle spullen voor het jeugdcentrum zouden doneren. Het lekkere zonnetje en 18 graden lieten we helaas achter ons.

Na een overnachting in Kukës wachtte ons zondag 20 februari de dag van de donatie. Het jeugdcentrum en het kantoor van YFI lagen naast ons hotel, dus het was een simpele kwestie van deuren open en spullen sjouwen. De jeugd uit Kukës die het jeugdcentrum regelmatig bezoekt was ook aanwezig om te helpen. Ze vertelden ons zeer blij te zijn met de computers, omdat ze die thuis niet hebben en nu in het jeugdcentrum hun huiswerk kunnen maken. Ook de voetbaltafel viel in de smaak: er werd meteen een wedstrijd gespeeld. Nadat alles op zijn plek stond kregen wij van YFI een certificaat van dank. Wij waren er heel erg blij mee, en hebben daarna nog een middag met hen en de jongeren door Kukës gewandeld en samen gegeten.

Kosovo

Diezelfde avond zijn we verder gereden naar Kosovo, naar het kleine dorpje Llapushnik, waar we zouden overnachten. De volgende dag zouden we een reflectieafspraak hebben op de school in Arllat, een dorpje naast Llapushnik. Maandagochtend 21 februari werden we opgehaald door de directeur, een leraar, en een Engelssprekende tolk. Bij de school werden we hartelijk verwelkomd door de kinderen. Ze herkenden het busje van de vorige keer en waren ontzettend enthousiast om ons te zien. De school zag er erg goed uit en we waren dan ook zeer tevreden om te zien dat alle spullen die afgelopen zomer gedoneerd waren, in goede handen zijn. Zo waren er gymzaalmaterialen en computers gedoneerd, waar zowel de leerlingen als docenten veel profijt van hebben. Na deze afspraak wilden we weer op weg gaan, naar onze volgende stop Prishtina. Op het schoolterrein nam één van de projectreizigers echter een iets te scherpe bocht waardoor twee wielen van de weg (lees: betonnen ophoging) waren gegleden. Aangezien aan beide kanten bomen stonden, was het erg moeilijk om de grote bus weer de weg op te manoeuvreren. Vanwege dit evenement zijn we bijzonder blij met de goede band die de vorige projectreizigers hebben opgebouwd met de kinderen in Arlatt… Binnen no time stonden er namelijk tientallen kinderen om ons heen die de bus even mooi weer op de weg hebben getild. Onderschat de kracht van Kosovaarse kinderen niet! Na een kop koffie op de gezellige ochtend en goede afloop vertrokken we naar Prishtina, waar we onze laatste afspraken zouden hebben. De eerste was met Integra, een organisatie die we ook al in Nederland hadden ontmoet. Zij organiseren uitwisselingen tussen Servische, Kosovaarse en Nederlandse studenten. Dit doen zij in samenwerking met Fractal, een organisatie uit Servië. Integra en Fractal zochten een nieuwe Nederlandse partner, de reden van onze afspraak. Ons contactpersoon, Kushtrim Koliqi, heeft ons veel verteld over de huidige situatie in Kosovo en hoe de jeugd tegen de toekomst aankijkt. De uitwisselings-projecten zijn bedoeld om jongeren intellectueel te stimuleren en ook om het gat dat nog steeds bestaat tussen Servië en Kosovo kleiner te maken. De dag na dit gesprek hadden we een tweede reflectieafspraak, even buiten Prishtina, waar afgelopen zomer een donatie was gedaan aan Balkan Sunflowers. Deze organisatie geeft jongeren een plek om heen te gaan na school en biedt ze huiswerkbegeleiding aan. Toen we aankwamen kregen we een uitgebreide rondleiding en er waren veel kinderen aanwezig Er was echter ook slecht nieuws: de week ervoor was er ingebroken, waarbij een deel van onze donatie gestolen was (twee computers). Inmiddels is er een inbraakalarm geïnstalleerd, hopelijk helpt dit volgende inbraken te voorkomen. Na deze afspraak reden we alweer door naar de laatste stop: Servië. Al was het nog niet zo gemakkelijk om de grens over te komen…

Servië

Na velen voor ons stuitten ook wij op het grensprobleem tussen Kosovo en Servië. Bij Servië wilden ze ons niet doorlaten bij de douane, vanwege een stempel in ons paspoort waaruit bleek dat wij in Kosovo waren geweest. Ons noodplan: stuur de blonde vrouwelijke projectreiziger de bus uit om te gaan smeken bij de heren van de douane. En ja hoor, na veel smeekbedes en lief lachen: mission accomplished! We konden door naar Belgrado. De eerste afspraak daar was met Fractal, de partner van Integra. Hier hebben we met Ana Rankovic ook de mogelijkheid van een partnerschap besproken, en informatie verworven over de projecten waar Fractal zich mee bezig houdt. Uiteindelijk blijken wij te klein voor een volledig partnerschap, maar we blijven het contact met Integra en Fractal onderhouden.

Donderdag hadden wij een dag vrij, waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt door Belgrado te verkennen. Een aanrader! Vrijdagochtend hadden we een afspraak met Marina Jankovic van de organisatie Office for Youth. Helaas hadden we de afspraak verkeerd begrepen: wij dachten dat deze organisatie in Belgrado gelokaliseerd was, maar dit was helaas niet zo. Hierdoor hebben wij telefonisch een gesprek gevoerd. We hebben vooral besproken wat deze organisatie doet en hoe wij eventueel met ze zouden kunnen samenwerken. Na deze afspraak op vrijdagochtend 25 februari was het alweer tijd om de bus in te laden en weer de weg op te gaan, naar Nederland. Na de bus uit een meter(!) sneeuw te hebben uitgegraven (samen met een lieve Servische man die dolblij was met een stroopwafel als bedankje), was Amsterdam de eindbestemming. Twee dagen later kwamen we thuis, met heel veel goede herinneringen aan de Balkan… tot de volgende projectreis!

Met dank aan: De vrienden van Stichting Mara Amsterdam, Caritas Albanië, Flora Bujupi, A.S.C./A.V.S.V. en L.A.N.X.

Financieel overzicht:

Materialen: € 6124 (84%)

Reiskosten: € 1186 (16 %)